:: WZORZEC RASY Dogo Canario (Presa Canario) ::

Nazwa: Presa Canario (po hiszpańsku) Synonim: Perro Basto i Verdino dla psów o umaszczeniu pręgowanym.

Pies średnich rozmiarów, eumetryczny, o prostym profilu i proporcjonalnym wyglądzie, średniego kształtu, którego tułów jest dłuższy od wysokości w kłębie. U samic ta cecha jest nieznacznie bardziej zaznaczona. Zęby mocne o szerokiej bazie mocno osadzone blisko siebie w dobrze rozwiniętej żuchwie. Zęby i zgryz są bardzo ważne w budowie tej rasy. Zgryz nożycowy jest najbardziej pożądany, przodozgryz jest akceptowany do 3 mm, kiedy dolne zęby dotykają górnych. Zgryz cęgowy jest tolerowany, ale nie pożądany (słabszy chwyt, szybkie ścieranie). Odległość miedzy kłami ma być jak największa, lecz nie mogą wystawać na zewnątrz. Głowa masywna o aspekcie kwadratowym i szerokiej czaszce. Górne wargi pokrywają dolne z pewną wiotkością. Błony śluzowe koloru czarnego. Szyja cylindryczna mocno umięśniona i pokryta grubą, wiszącą, elastyczną skórą. Lekko zarysowany drugi podbródek. Grzbiet prosty wznoszący się w kierunku zadu. Szeroko osadzony ogon. Oczy w kolorze kasztanowym, średniej wielkości, uszy wysoko osadzone. Pierś szeroka i obszerna. Brzuch średnio zebrany. Kończyny prostopadłe, umięśnione, słabo ukątowane.

POCHODZENIE RASY

Rasa ta powstała około XVI-XVII wieku w wyniku krzyżowania ras pierwotnych Bardino i Majorero żyjących na Wyspach Kanaryjskich z psami przywiezionymi przez hiszpańskich najeźdźców. Psy te odznaczały się dużą siłą, inteligencją jak również nieprzeciętnym temperamentem. Cechy te sprawiły, że psy tej rasy były chętnie używane jako psy pilnujące stad bydła i owiec. Pasterze szybko zauważyli również inne zalety presy i zaczęli używać psów w popularnych w XIX-XX wieku walkach. W zwiząku z wprowadzeniem w pierwszej poł. XXw. zakazu walk psów na wyspach, rasa powoli traciła na popularności, aż w końcu popadła w niemal całkowite zapomienie i prawie wyginęła. W latach 70. XXw na nowo zainteresowano się tą starą rasą i podjęto próby mające na celu wydobycie ze środowiska wiejskiego ostatnich żyjących osobników i zrekonstruowanie rasy. Dog Kanaryjski pod nazwą Perro de Presa Canario w 1989r został uznany przez hiszpańską organizację kynologiczną RSCE. W roku 2001 pod nazwą Dogo canario rasa trafiła na scenę międzynarodową dzięki wstępnemu uznaniu przez FCI. Dog Kanaryjski szybko zdobył uznanie w Europie i Stanach Zjednoczonych.

ASPEKTY BRANE POD UWAGĘ PRZEZ SĘDZIÓW

Ważne proporcje

Stosunek długości czaszki do długości pyska równy 6:4, długość tułowia jest równa wysokości w kłębie plus 10%. Obwód klatki piersiowej równy wysokości w kłębie plus 25%.

Charakter

Już sam jego wygląd wskazuje na dużą siłę. Groźne spojrzenie. Szczególnie obdarzony przez naturę do pełnienia funkcji stróża i psa obronnego, do prowadzenia stad bydła. Porywczy, zwinny bojownik. Groźny głęboki głos. Jest łagodny i zacny wśród swoich, a nieufny wobec obcych. Bardzo przywiązany i opiekuńczy w stosunku do dzieci.

Głowa

Typ krótkogłowy o tendencji sześcianu. Piramidalny kloc szeroki u nasady. Obniżenie czołowo-nosowe nie jest nagle, ale jest wyraźnie zaznaczone.

Obszar czaszkowy

Łuki kości jarzmowej wyraźnie zaznaczone z dobrze rozwiniętymi mięśniami skroniowymi. Obniżenie pomiędzy zatokami czołowymi zaznaczone, grzebień potyliczna słabo zaznaczona.

Obszar twarzowy

Trufla, nos szeroki spigmetowany na czarno, dziurki szeroko otwarte. Wargi średnio grube i mięsiste. Górna lekko zwisająca i w swoim połączeniu, widziana z przodu tworzy odwróconą literę "V". Kąciki warg są zawsze delikatnie wywinięte na zewnątrz. Błony śluzowe są koloru ciemnego, chociaż może pojawić się ton różowaty, jednakże ciemny jest kolorem pożądanym. Podniebienie z wyraźnym żłobkowaniem w odcieniu różowym. Bardzo dobrze zaznaczona zmarszczka policzkowa.

Oczy

Lekko zaokrąglone o szerokim rozstawieniu. Powieki pigmentowane na czarno. Kolor oscyluje pomiędzy średnim a ciemnym brązem w zależności od umaszczenia.

Uszy

Wiszące, gdy są całe o nagłym zrywie, średniej wielkości i wysokim osadzeniu. Zwijają się na ogół w różę. Jeżeli są cięte stoją wprost lub półwyprostowane prezentując trójkątny kształt. Mogą być niecięte.

Szczęki

Wiszące, gdy są całe o nagłym zrywie, średniej wielkości i wysokim osadzeniu. Zwijają się na ogół w różę. Jeżeli są cięte stoją wprost lub półwyprostowane prezentując trójkątny kształt. Mogą być niecięte.

Klatka piersiowa

Szeroka i bardzo rozległa. Widziana od przodu powinna sięgać łokcia. Głębokość klatki to 50% wysokości w kłębie. Żebra w kształcie ładnych łuków o strukturze prawie cylindrycznej.

Kończyny przednie

Prostopadłe o mocnej kości, proste, umięśnione. Od przedramienia do łokcia długości ok 32cm u psa. Łopatki mocne i mocno umięśnione tak samo jak ramię. Łokcie ani zbytnio nie przylegają do klatki ani nie są otwarte na zewnątrz. Ramię pionowe o mocnej kości. Łapy kocie ze zwartymi palcami i solidnymi pazurami.

Kończyny tylne

Potężne i prostopadłe z profilu i z boku. Udo wydatnie umięśnione. Przegub kolanowy bez zniekształceń. Normalnie brak jest ostróg, jednakże ich obecność może obniżyć ocenę, ale nie stanowi powodu do dyskwalifikacji. Kąty tylne są słabo zaznaczone około 150 stopni. W ruchu nie może krzyżować nóg.

Szyja

Cylindryczna, prosta, masywna i bardzo muskularna. Jest raczej krótka, skóra na jej dolnym brzegu jest luźna, co ma wpływ na tworzenie się drugiego podbródka średniej wielkości. Średnia długość od 18 do 20 cm.

Tułów

Wpisany w prostokąt. Grzbiet stopniowo wzniesiony w kierunku zadu. Zad wyższy od kłębu o 1-1,5 cm.

Linia dolna

Brzuch lekko zebrany jest przedłużeniem klatki piersiowej. Boki słabo zaznaczone.

Ogon

Wysoko osadzony, giętki u nasady, wysubtelnia się w stronę końca, sięga aż do śródstopia o długości ok.40 cm. W bezruchu można zaobserwować lekkie skrzywienie boczne. W ruchu podnosi ogon jak szablę z czubkiem do przodu bez zawinięcia na końcu.

Zad

Szeroki i lekko zaokrąglony, zwarty o lekko opadającej linii. Linia zadu wzniesiona pod katem 20 stopni.

Ruch

Rytmiczny żywy trucht, lekko kołyszący się na boki, długi posuwisty wymach kończyn. Głowa w ruchu minimalnie powyżej linii grzbietu.

Skóra

Gruba, mocna, elastyczna, obfitsza na głowie i luźna na szyi, tworząca drugi podbródek.

Sierść

Krótka na całej powierzchni, na ogół dłuższa na kłębie, gardle i grzebieniu pośladkowym. Bez podszerstka. Zwarta na ogonie. Z wyglądu prosta sztywna, a nawet szorstka. Umaszczenie pręgowane w całej swojej gamie, od ciemnego do szarego bardzo jasnego lub błąd. Płowe w całej gamie łącznie z piaskowym. Dopuszczalne białe znaczenia na łapach i piersi. Pożądana jest redukcja białego. Maska jest zawsze ciemnego koloru, może być słabo zaznaczona lub sięgać aż do oczu.

Wzrost i masa

Według wzorca wysokość powinna oscylować pomiędzy plus minus 4 do 5 cm., ale najbardziej pożądaną wysokością dla samca to 60-65cm. dla suk 55-61cm. przy przekroczeniu tych granic bardzo istotne jest zachowanie ogólnej harmonii całej sylwetki. Przy średnim wzroście presa ma najbardziej atletyczną sylwetkę, zachowany odpowiedni ruch i ogólne proporcje, co zanika przy zbyt wysokich lub niskich psach. Na wystawach sędzia nigdy nie powinien promować psów wysokich, ponieważ wykorzystując je do reprodukcji nie pozwalamy na poprawne ustalenie cech zapisanych we wzorcu. Masa: psy 50-57kg, suki 40-50kg.

Wady dyskwalifikujące

Brak pigmentu nosa, zad niższy od kłębu, osobniki niższe lub wyższe od wzorca, tyłozgryz, przodozgryz powyżej 4mm, oczy niebieskie lub dwukolorowe, zbyt duże podkasanie brzucha, wnętrostwo, białe plamy powyzej20% powierzchni, agresja lub tchórzostwo, całkowity brak maski.

Wady poważne niedyskwalifikujące

Kwadratowa sylwetka, maska powyżej oczu, trójkątna wąska głowa, zbyt małe lub zbyt duże kątowanie kończyn, zbyt lekka sylwetka, zakręcony lub gruby na całej długości ogon, brak przedpiersia, grzbiet łękowaty, zad opadający i ścięty, żebra nie wysklepione, brak zmarszczek na policzkach, jasne oczy, wypukłe lub zbyt głęboko osadzone, przy piaskowym umaszczeniu - czarne zaciągi na łapach, klatce piersiowej, szyi i czaszce.